22 Şubat 2017 | TEKNİK MAKALE 65. Sayı (Kasım-Aralık 2016)

Yrd. Doç. Dr. Ümit Arpacıoğlu / Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Mimarlık Bölümü Doç. Dr. Mustafa Özgünler / Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Mimarlık Bölümü Doç. Dr. Seden Acun Özgünler / İstanbul Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Mimarlık Bölümü

1. GİRİŞ

Kırsal alanlar, tarihten gelen farklı inanç ve yaşam alışkanlıklarını, bulundukları coğrafyadaki iklim verilerini ve yerel yapı malzemelerini kullanma geleneğini birleştiren çok zengin bir yapı çeşitliliğini bünyesinde barındırmaktadır. Kırsal yerleşmelerde yaşayan insanların günlük yaşamındaki  kültürünü,  sosyal  ilişkilerini  ve  alışkanlıklarını,  yapı  sahibinin  ve  ustasının beğenilerini, inançlarını ve yaşam önceliklerini yansıtan kırsal yapı kendi özgün kimliğiyle var olurken, içinde bulunduğu çevre ve toplum ile bütünleşerek bulunduğu yerin bir parçası da olmuştur. Geçmişin izlerini taşıyan kırsal kültürün mimarlıkla buluşması anlamına gelen bu yapılar, yerleşim dokusunun da en temel öğesidir.